Psikoloji

Çocuklarda 2 ila 7 Yaş Arası Dönem

Doğduğunda, bebeğin duyuları tam olarak gelişmiştir. Fakat o ne cisimleri ve insanları tanıma yetisine sahiptir ne de kendisinin ayrı bir kişi olduğunun ayrımındadır. İç dünyası ile dış dünyasını, “ben” ve “ben değili” ayırt edemediği adualizm (ikilik) durumunda yaşar. Bu durum üç ile altıncı aylar arasına değin sürer ve çocuklarda bu sürede yaşamına giren çıkan insanlar ve bakımını yürütenlerin değişmesi, o ayrımına varmadan gerçekleşir.

Çocuklarda 2 ila 7 Yaş Arası DönemBebekler, üç haftayı doldurduklarında, diğer insanlarla göz göze ilişki kurmaya başlarlar. Altı ile on ikinci haftalarda cansız bir model bile olsa, yüzleri ön cepheden görülen ve hareketli olan bütün insan figürlerine ayırım yapmaksızın gülümserler. Gülümseme tepkisi, çocuğun ilk sosyal davranışıdır ve biyolojk olgunlaşmasından kaynaklanır. Üç ile altıncı aylar arasında da bu kalıplaşmış gülümseme tanıdıklara yönelik seçici bir gülümsemeye dönüşür; çocuk artık anne babasını tanır.

Çocuklarda yüzleri tanıma dönemi

Çocuk yaşamına yeni giren insanlarla karşılaşılabileceği aile içi bireylerin tanıdık görüntüsüne sahip olmaya başlar. Hepsi aynı derecede yabancı olan bir dizi bakıcı tarafından yetiştirme yurtlarında büyütülen bebeklerde ayırt edici gülümseme geç gelişir. Bu yaşamın ilk yılının ikinci çeyreğinde oluşan anlamlı sosyal tepki, belli oranda çevreye bağlıdır. Yedinci aylarım doldurduklarında bebekler, tanıdıkları insanlara gülümsemekle kalmazlar, anneleri yanlarından ayrıldıklarında da ağlarlar. Kısa ayrılıklardan sonra buluştuklarında, annelerine sıkıca sarılırlar, yanlarından ayrılmak istemezler.

Bundan kısa süre sonra ilk olarak yabancıya tepki ortaya çıkar: Bebek yabancılardan korkar ve yakınlaşmalarına izin vermez.

Yaşamın ilk yılının ikinci yarısında bebek, kendi dışındaki insanları ve cisimleri ayırmaya başlar. Bu sırada annesinden ayrılırsa karşı koyar. Eğer bu ayrılık kısa süreliyse yeniden buluşmak için tepki gösterir. Bu dönemdeki başka bir özellik de ilerde gelişecek olan bellek belirtilerinin oluşumudur. Altı aydan küçükken aşı yapılan bir bebekte ikinci bir iğneden önce ağlama tepkisi görülmez. Altıncı aydan sonra, özellikle iğnelerde aralan kısa ise “anımsama ağlamaları” görülmeye başlar.

Normal koşullarda bir bebek, önceleri görebildiği oyuncaklara uzanırken ve cisim saklandığında almaktan vazgeçerken, birinci yılın sonuna doğru saklı cisimleri almak için üsteler. Artık üzeri örtülü olan cisimlerin, var olduğunu açıkça bilmektedir.

Piaget, yaşamın ilk iki yılının bilgi kazananlarının, adualizmden dualizme doğru bir geçiş ve pratikte yaşadıklarının, içsel görüntüleri ile insanlardan ve eşyalardan oluşan dış dünyasının biçimlendirdiği düşünceler olduğunu varsayar. İki yaşında çocuk hareketlidir ve ayaklarının üzerine doğrulmuştur. Deneyimleriyle çevredeki nesneler üzerine etkilerinin ne olabileceğini öğrenmiştir. Karnını doyurabilir ve çevresindeki her türlü nesneyle oynar.

Bizim görüşümüze göre en önemli bulgu; çocuğun, zekâ gelişiminin ilk döneminde, üç ile altıncı aylardan önce ayrılmaları sezmemesi ve sarsıntı yaratabilecek olayları anımsamamasıdır. Fakat bu aylardan sonraki ayrılmaların ve sarsıntıların Herki davranışları üzerinde kesin etkisi vardır.

Benzer Yazılar

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Close